Niebezpieczne substancje chemiczne zawarte w tekstyliach zanieczyszczają wodę, glebę i powietrze. Ich szkodliwy wpływ na zdrowie pracowników, a także konsumentów potwierdzają liczne badania naukowe. Zmieńmy to i odzyskajmy kontrolę nad tym, co nosimy!​ Przekaż 1,5% na walkę o świat wolny od toksyn!

Czy wiesz, że codziennie zakładasz ubrania, które mogą szkodzić Twojemu zdrowiu i środowisku? Jeśli Twój ulubiony sweter czy bluza zawierają syntetyczna włókna, pochodzące z nich cząsteczki mikroplastiku mogą trafiać do środowiska, a potem do Twojego organizmu

Ponad dwa lata po ujawnieniu złych warunków zatrudnienia w fabrykach dostawców firmy Shein 75-godzinne tygodnie pracy nadal są tam normą. Szwajcarska organizacja pozarządowa Public Eye wróciła do południowych Chin, aby sprawdzić, co zmieniło się od jej pierwszego raportu z 2021.

Zara twierdzi, że dba o środowisko, ale wysyłając co tydzień tony ubrań samolotami, ten gigant fast fashion przyczynia się do emisji gazów cieplarnianych i zmian klimatycznych. Jedynym celem takich działań jest uczynienie szybkiej mody jeszcze szybszą. To nieodpowiedzialne i szkodliwe dla planety.

PFAS, znane jako „wieczne chemikalia”, zostały znalezione w kurtkach i ubraniach sportowych w kilkunastu krajach Europy, Ameryki, Azji i Afryki. Prawie połowa zbadanych próbek zawierała te niebezpieczne związki chemiczne, a najczęściej była to niezwykle toksyczna – zakazana m.in. w Unii Europejskiej – substancja PFOA.

Wiemy, że nasze ubrania zawierają BPA, PFAS i inne niebezpieczne substancje. Wiemy również, że substancje te mogą oddziaływać ze sobą wzajemnie, tworząc tzw. „efekt koktajlu”, czyli połączony efekt działania różnych substancji. Nie wiemy jednak dokładnie, jak duże spustoszenie taki koktajl chemikaliów może uczynić w naszym organizmie.

Szybka moda ma być jeszcze szybsza. Hiszpański gigant modowy - Zara i globalni sprzedawcy internetowi, tacy jak Shein coraz częściej transportują swoje ubrania z Azji drogą lotniczą. Samoloty pełne tekstyliów Zary przylatują też do Polski. Latająca moda to bezsensowne obciążenie dla środowiska. Wzywamy firmy do wycofania się z transportowania ubrań drogą lotniczą.

Svetlana ma brązowe oczy i ciemne ślady na palcach, które zdradzają, że pali. Dużo się uśmiecha, a odpowiadając na pytania patrzy mi prosto w oczy. Jest pierwszą ukraińską szwaczką, która zdecydowała się porozmawiać ze mną o warunkach swojej pracy w Polsce. I pomóc Fundacji Kupuj Odpowiedzialnie w sprawdzeniu, czy wybuch wojny nie pogorszył i tak już trudnej sytuacji w szwalniach.

Według najnowszych szacunków Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), ponad 27 milionów ludzi na świecie jest zmuszanych do pracy wbrew swojej woli. Praca przymusowa, forma współczesnego niewolnictwa, jest obecna we wszystkich sektorach gospodarki (usługi, praca domowa, produkcja, budownictwo, rolnictwo) i na wszystkich kontynentach.

Fast fashion nie zwalnia. Marki wciąż produkują szybko i tanio kosztem planety i pracowników. Brak regulacji prawnych umożliwiających skuteczne zwalczanie wyzysku powoduje, że blisko 700 000 osób w centralnej, wschodniej i południowej Europie wykorzystywanych jest jako tania siła robocza – jak wynika z raportu Fair Trade Advocacy Office i Clean Clothes Campaign.

Chaos klimatyczny już odbija się na przemyśle odzieżowym. Bangladesz, jedno z dziesięciu najniżej położonych państw na świecie, rocznie produkuje odzież na eksport o wartości 38,73 miliarda dolarów. Kraj mierzy się z ogromnymi zagrożeniami z powodu rosnących temperatur, podnoszącego się poziomu morza i powodzi, a także braku bezpieczeństwa żywnościowego związanego ze zmianami w środowisku. Skutki tych zmian już są odczuwalne.

W Fundacji Kupuj Odpowiedzialnie od zawsze kierujemy się zasadą 6R czyli zanim kupimy coś nowego, kilka razy zastanowimy się czy to coś jest nam faktycznie potrzebne. Jeśli tak jest, to wybierzemy w pierwszej kolejności używane lub naprawimy to co się zepsuło, a na koniec sięgniemy – jeśli już bardzo musimy – po nowe. Co wtedy wybierzemy w pierwszej kolejności i co polecamy Tobie?

Tak, stanowiące około 80% pracowników przemysłu odzieżowego na świecie kobiety są często dyskryminowane właśnie dlatego, że są kobietami. Poza płcią mają one jednak także inne tożsamości społeczne. Część z nich jest migrantkami, część lesbijkami, część samotnymi matkami. Skrzyżowanie tych tożsamości może zaś wiązać się z unikalną formą złożonego ucisku.

Do 2030 roku 40% populacji Indii nie będzie miało dostępu do wody pitnej. To tylko jedna z konsekwencji fast fashion. Przemysł odzieżowy, który nie uwzględnia przyszłości planety, nie może być etyczny. Jednocześnie, ignorując prawa ludzi żyjących w społecznościach, które na własnej skórze doświadczają skutków zmian klimatycznych, nie możemy mówić o dbaniu o przyszłość planety.

Kiedy 24 kwietnia 2013 r. zawalił się ośmiokondygnacyjny budynek fabryki w Bangladeszu, jego ruiny przysypały pracownice wykonujące zlecenia dla międzynarodowych sieciówek, w tym polskiej LPP. W wyniku katastrofy w kompleksie Rana Plaza zginęły 1134 osoby, w większości kobiety. Czy istnienie obowiązkowej należytej staranności w zakresie praw człowieka przed 2013 rokiem mogło coś zmienić?

Kambodża to nie tylko niesamowity plan zdjęciowy dla takich produkcji jak „Czas apokalipsy” i „Lara Croft: Tomb Raider”. To także jeden z ulubionych krajów odzieżowych gigantów, którzy od lat szyją w nim swoje ubrania i nie zważają na łamanie praw pracowniczych. W 2015 roku głośno było w tym kontekście o H&M i GAP. Dziś opowiemy wam o Nike.

Gdy dzwonię do znajomych szwaczek z pytaniem o to, czego życzyłyby sobie w dniu kobiet, wszystkie mówią o pracy, a właściwie o tym, co chciałyby w tej pracy zmienić. Dlaczego o tym piszę? Bo jest coś, co właśnie dziś możesz w związku z tą informacją zrobić. Co konkretnie? Przeczytaj ten tekst.