O projekcie: CHEMIKALIA

Kupuj odpowiedzialnie bez chemii

 
Zwracamy uwagę na problemy zdrowotne i środowiskowe związane z występowaniem niebezpiecznych substancji chemicznych w produktach codziennego użytku. Substancje wzbudzające szczególnie duże obawy (SVHC – Substances of Very High Concern) to m.in. substancje rakotwórcze, zaburzające gospodarkę hormonalną, czy też uznane za mające istotny wpływ na środowisko. Badania naukowe wykazały, że jednoczesne narażenie na kilka niebezpiecznych substancji może powodować niekorzystne skutki, nawet jeśli stężenia poszczególnych substancji pozostają poniżej ich indywidualnych progów działania. Problemem jest brak informacji dotyczących występowania niebezpiecznych substancji w produktach oraz brak świadomości producentów na temat obowiązku ich przekazywania konsumentom.
 
Unijne rozporządzenie REACH dotyczące chemikaliów przewiduje obowiązek informowania o zawartości SVHC. Jeśli zawartość takich substancji w produkcie (takim jak meble, ubrania, zabawki, elektronika, materiały budowlane itd.) przekracza stężenie 0,1%, każdy dostawca w łańcuchu dostaw musi przekazać informację o tym każdemu komercyjnemu odbiorcy produktu. Konsumenci mają także prawo do uzyskania takich informacji na życzenie, tak by mogli dokonywać świadomych decyzji zakupowych.
 
Projekt jest częścią europejskiego projektu LIFE AskREACH, który tworzymy we współpracy z 20 partnerami z 13 państw członkowskich UE. Liderem projektu jest Federalna Agencja Środowiska (UBA), która zarządza projektem w ramach unijnego programu LIFE.
 
Przyłącz się
 
Zapraszamy do kontaktu z nami i śledzenia naszych działań wszystkie ośrodki badawcze, firmy, uniwersytety i szkoły zainteresowane współpracą w ramach projektu Kupuj odpowiedzialnie bez chemii.

Aktualności

Gniotki. Toksyczne chemikalia w zabawkach dla dzieci
Dania wycofuje z rynku gniotki, czyli kolorowe miękkie zabawki wykonane ze specjalnej pianki. Okazuje się, że gniotki mogą zawierać substancje chemiczne, które są szczególnie szkodliwe dla dzieci. Niestety popularne zabawki są nadal sprzedawane w Polsce.
Chemia w produktach. Czekamy na głos firm!
Firmy producenckie, handlowe czy importerzy mają obowiązek odpowiadać na pytania konsumentów o zawartość niebezpiecznych substancji w oferowanych przez siebie produktach. W projekcie Kupuj Odpowiedzialnie bez Chemii tworzymy aplikację, która pomoże im to robić.
Toksyczne drobiny. Czego nie wiemy o nanocząsteczkach?
Sztucznie wytworzone nanomateriały pojawiły się w naszym życiu stosunkowo niedawno, ale dość szybko opanowały rynek. W tym momencie nanocząsteczki mogą znajdować się niemal wszędzie – w kosmetykach, odzieży, farbach, czy nawet produktach spożywczych. Czy materiały o nie do końca zbadanych właściwościach są dla nas bezpieczne?
Globalna produkcja papieru toaletowego pochłania ok. 27 000 drzew dziennie. W procesie produkcji miękkiego i białego papieru stosuje się niebezpieczne chemikalia, niszczące środowisko. Co zrobić by pomóc planecie?
Substancje chemiczne w produktach mogą być bardzo niebezpieczne. Niestety często nie wiemy, co tak naprawdę kupujemy, a producenci czasami ukrywają niewygodne informacje. Wypełnij naszą 5-minutową ankietę i pomóż nam stworzyć aplikację, dzięki której chemia w produktach przestanie być dla Ciebie tajemnicą.
Od kilkudziesięciu lat środki ochrony roślin stosuje się prawie wszędzie. Większość z nich podejrzewana jest o negatywny wpływ na środowisko i zdrowie. Jeśli  w twoim menu znajdują się owoce i warzywa z gospodarstw konwencjonalnych, kontakt z pestycydami masz codziennie.
Rtęć jest jednym z najbardziej toksycznych pierwiastków. Jej właściwości bioakumulatywne czynią z niej bardzo niebezpiecznego przeciwnika. Jeśli rtęć dostanie się do organizmu może stać się przyczyną poważnych problemów neurologicznych oraz wywoływać choroby nowotworowe. Za jej obecność w środowisku, w tym w naszym pożywieniu odpowiedzialny jest przede wszystkim człowiek.
Triklosan jest organicznym związkiem chemicznym reklamowanym przez producentów kosmetyków i detergentów jako rozwiązanie na wszelkie bolączki – środek bakteriostatyczny, bakteriobójczy, przeciwgrzybiczy a nawet przeciwwirusowy. Związek doskonały? Nie do końca.
Kwas perfluorooktanowy to szkodliwa substancja stosowana do produkcji teflonu w naszych patelniach, ubrań przeciwdeszczowych czy opakowań do dań na wynos. Jest także w wielu innych rzeczach, które mogą znajdować się w Twoim domu. Sprawdź, gdzie jeszcze możesz znaleźć tą „śliską substancję”.
Opóźniacze spalania to substancje chemiczne, które stosuje się jako dodatki do tworzyw sztucznych w celu zmniejszenia ich palności. Używane współcześnie opóźniacze spalania zawierają najczęściej brom lub chlor. W związku z podejrzeniami o szkodliwy wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi niektóre z tych związków wycofywane są z użycia.
Rozporządzenie REACH dotyczące chemikaliów weszło w życie w czerwcu 2007 r. Głównym, zadeklarowanym celem rozporządzenia była poprawa ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska przed zagrożeniami stwarzanymi przez substancje chemiczne. Rozporządzenie miało również propagować alternatywne metody oceny zagrożeń stwarzanych przez substancje chemiczne w celu ograniczenia badań przeprowadzanych na zwierzętach.
W połowie stycznia 2018 r. ECHA zaktualizowała listę substancji mogących mieć poważny wpływ na zdrowie ludzkie lub/i środowisko. Na liście uaktualnione zostało zagrożenie związane z ekspozycją na działanie bisfenolu A, związku chemicznego wykorzystywanego do produkcji tworzyw sztucznych. Uznano, że bisfenol nie tylko wywołuje zaburzenia układu rozrodczego, ale także wpływa negatywnie na funkcjonowanie naszej gospodarki hormonalnej.
Zabawki, kosmetyki, podłogi, zasłony prysznicowe, wykładziny, dywany, farby, kleje, opakowania foliowe, narzędzia medyczne, akcesoria sportowe, piłki, skakanki... Czy wiesz, że kontakt z tymi artykułami może być niebezpieczny dla zdrowia Twojego i Twojego dziecka?
W procesie produkcji chipów do podzespołów elektronicznych stosuje się niebezpieczne substancje chemiczne, mogące powodować ostrą białaczkę, poronienia i wady wrodzone. Chemikalia, które zostały zakazane 25 lat temu przez amerykańskie firmy produkujące sprzęt elektroniczny, nadal są stosowane w azjatyckich fabrykach półprzewodników.
Skąd pochodzi skóra, z której zostały uszyte nasze buty? Jak ze skóry zwierzęcia powstaje but? Kto wykonuje tę pracę i w jakich warunkach? Jaki jest prawdziwy koszt skórzanych butów? Odpowiedzi dostępne są w najnowszym raporcie Fundacji Kupuj Odpowiedzialnie „Patrz na nogi!"
Zużycie pestycydów przy uprawach bananów ma stałą tendencję wzrostową. Szczególnie dotyczy to owoców uprawianych na eksport. Przeprowadzono badanie korelacji pomiędzy stosowaniem pestycydów a stanem zdrowia pracowników plantacji w Ekwadorze.
Niektóre substancje chemiczne są szkodliwe dla człowieka i środowiska. Projekt AskREACH (w Polsce tłumaczony jako Kupuj Odpowiedzialnie Bez Chemii) ma na celu zwiększenie świadomości mieszkańców krajów europejskich, a także sieci sprzedaży detalicznej i przemysłu, w kwestii obecnych w wyrobach substancji wzbudzających szczególnie duże obawy – SVHC (Substances of Very High Concern).
Pracownicy na plantacjach ananasów i bananów w Kostaryce i Ekwadorze są narażeni na trujące pestycydy, otrzymują wynagrodzenie niewystarczające na życie, a związkowcy są zwalniani. Sytuacja taka ma miejsce pomimo, że większość plantacji na których przeprowadziliśmy badania posiada certyfikat Rainforest Alliance. Wśród nich znalazły się plantacje, które zaopatrują duże europejskie sieci supermarketów, w tym Lidl. Co udało się nam osiągnąć po roku prowadzenia kampanii? Zapraszamy do przeczytania naszego podsumowania.
Zakłady produkujące tkaniny, od których kupują znane europejskie marki odzieżowe, takie jak m.in. H&M i Zara, powodują gigantyczne szkody dla środowiska. Okazuje się, że fabryki wiskozy, gdzie powstają nasze ubrania zrzucają nieoczyszczone i toksyczne ścieki prosto do rzek i strumieni.
Ludzie kupują więcej ubrań niż kiedykolwiek przedtem – wyrzucają także więcej niż kiedykolwiek. Ogromne ilości energii, wody i innych zasobów są potrzebne do ich produkcji. Ponad połowa ubrań, które nosimy jest wyrzucana w ciągu zaledwie roku od momentu produkcji. Koszty tak wybujałej terapii zakupowej ponosi Ziemia.
12 3